Kontakt

+31 616 063 774

Obserwuj

©2018 by Aleksandra Siłuch

Kandydaci na patrona naszej szkoły!

May 12, 2019

Spośród nadesłanych i zgłoszonych kandydatów wybraliśmy te osoby, które uzyskały największe poparcie wśród społeczności szkolnej. Prezentujemy sylwetki dwóch kandydatów. Zapraszamy gorąco do zapoznania się z życiorysem i działalnością tych niezwykłych postaci. Głosowanie odbędzie się po wakacjach!

 

KRÓLEWNA MARIANNA ORAŃSKA – Wilhelmina Fryderyka Luiza Charlotta Marianna von Nassau-Oranien

 

 

Córka pierwszego króla Zjednoczonych Niderlandów, Wilhelma i Wilhelminy Fryderyki Luizy.Urodziła się 9 maja 1810 w Berlinie, zmarła 29 maja 1883 r. w Erbach.

Urodziła się jako księżniczka w trudnych czasach. Ojciec Marianny Wilhelm VI Orański, namiestnik Niderlandów, musiał uchodzić przed Napoleonem. Rodzice Marianny osiedlili się ostatecznie w Berlinie, gdzie nabyli nowe ziemie w Prusach. Zakupili dobra w Wielkopolsce, na Śląsku, w okolicach Henrykowa i Kamieńca Ząbkowickiego.1813 roku po bitwie pod Lipskiem, ojciec Marianny wrócił do Niderlandów, gdzie objął władzę.1815 roku koronował się na króla Zjednoczonych Niderlandów jako Wilhelm I.

Młoda Marianna najmłodsze lata spędziła na gruntownej nauce. Przebywała m.in. w Pałacu Królewskim w Hadze.Uczyła się gry na pianinie i pobierała naukę języka francuskiego.1828 roku zaręczyła się z księciem szwedzkim Gustawem Wazą, ale do ślubu nie doszło.1830 roku poślubiła księcia pruskiego Albrechta Pruskiego i zamieszkała w Berlinie.

 

Królewna Marianna w spadku po zmarłej matce otrzymała rozległe tereny na Śląsku.Już po roku dokupiła prawie 9000 ha w Górach Bielskich i 40000 ha w Górach Bystrzyckich.W jej posiadaniu były 2 miasta, 35 wsi i 16 tys. ha gruntów. Dbała o infrastrukturę i budową dróg. Dzięki jej zaradności powstała sieć górskich dróg, które umożliwiły rozwój tego terenu.Sfinansowała budowę 55-kilometrowej drogi z Ząbkowic Śląskich do przełęczy Płoszczyna w Górach Bialskich. Dzięki jej działalności powstało wiele miejsc pracy dla okolicznej ludności. Przyczyniła się do rozwoju miast i wsi.

Marianna aktywnie wspierała osadnictwo. Bezpłatnie dostarczała działki i materiały budowlane dla osób, które chciały zamieszkać na jej terenie. Finansowała remont starych domów na wsi i budowę nowych. Najważniejszą gałęzią gospodarki było leśnictwo. Królewna

założyła 3 nadleśnictwa i zbudowała 26 leśniczówek. Drewno z jej lasów wykorzystywano do budowy, ale również dla potrzeb przemysłu.

Marianna znała właściwości lecznicze pobliskiego uzdrowiska w Lądku Zdroju.Sama często odwiedzała to miejsce. Odnowiła istniejące już źródła wody mineralnej i przyczyniła się do promocji tego uzdrowiska na arenie międzynarodowej.

 

Ostatnie lata poświęciła się aktywnej działalności charytatywnej. Zapisała się w historii jako „matka ubogich i sierot”. Marianna powiedziała: "Przyszłam na świat nie po to, żeby dla mnie pracowano, ale żebym pracowała dla innych".

 

W Złotym Stoku wybudowała sierociniec dla dzieci, a w latach 1875 -1885 przy jej wsparciu zbudowano kościół ewangelicki oraz szpital w Kamieńcu. Fundowała stypendia dla zdolnej młodzieży.

Założyła szkołę haftu dla ubogich dziewczyn z okolic Kamieńca.

W 1873 r. sfinansowała budowę szkoły w Bílej Vodzie, a w 1881 r. - kościoła ewangelickiego w Jeseníku. W Bílej Vodzie (kilkanaście kilometrów od Kamieńca) zbudowała też przytułek dla starców i chorych, a w Złotym Stoku ochronkę dla małych dzieci.

Opłacała nauczycieli, wspomagała materialnie szkoły i ubogich uczniów. Zwracała uwagę na edukacją chłopskich dzieci.

 

Imię Marianny utrwalone zostało w wielu nazwach miejscowych Kotliny Śląskiej. Do dzisiaj istnieją m.in. Droga Marianny, Źródła Marianny. Pomnik w Lądku Zdroju przed kościołem ewangelickim.

W Stroniu Śląskim istnieje gimnazjum i przychodnia lekarska im. Marianny Orańskiej. Produkowana jest również woda mineralna „Długopole Zdrój” z wizerunkiem Marianny.

 

 

 

Janusz Korczak

 

 

Prawdziwe imię i nazwisko to Henryk Goldszmit, ps. „Stary Doktor” lub „Pan Doktor”

Urodził się 22 lipca 1878 lub 1879 r. w Warszawie, zmarł w sierpniu w Treblince.

Był lekarzem, pedagogiem, publicystą, pisarzem i działaczem społecznym.

Uznany jako jeden z pierwszych pedagogów, który walczył o prawa dzieci.

 

Janusz Korczak pochodził z zasymilowanej rodziny żydowskiej. Był synem adwokata Józefa Goldszmita i Cecylii z domu Gębickiej. Mając osiem lat rozpoczął naukę w szkole początkowej Augustyna Szmurły przy ul. Fredra w Warszawie. Następnie kontynuował naukę w Gimnazjum Praskim przy ul. Brukowej w języku rosyjskim.

Trudna sytuacja materialna i choroba ojca zmusiły Korczaka w tym czasie do udzielania korepetycji. W 1898 r. zdał maturę i rozpoczął studia medyczne na Wydziale Lekarskim Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego.

Od lat młodzieńczych związany był z losem dzieci. W latach 1904 i 1907 był wychowawcą na koloniach w ośrodku wakacyjnym „Michałówka”.W 1905 r. po otrzymaniu dyplomu lekarza pediatry, pracował w żydowskim szpitalu dla dzieci im. Bersohnów i Baumanów w Warszawie.

W latach 1907-1911 wyjeżdżał za granicę, do Berlina, Paryża i Londynu, by pogłębiać swoją wiedzę medyczną z pediatrii i pedagogiki, jednocześnie odwiedzał m.in. szpitale dziecięce i domy opieki.Pod wpływem tych doświadczeń postanowił zrezygnować z założenia własnej rodzinny i poświęcić się wyłącznie pracy z dziećmi.

 

 

W latach 1912-1942 wraz z Stefanią Wilczyńską prowadził dziecięcy sierociniec dla żydowskich dzieci w Warszawie. 0d 1919 r. współtworzył również drugą instytucję Zakład Wychowawczy „Nasz Dom” dla polskich dzieci w „Pruszkowie”. Oba Domy przeznaczone były dla dzieci w wieku 7-11 lat, gdzie wdrażane były autorskie koncepcje pedagogiczne Korczaka, takie jak sejm, sąd, gazeta, dyżury, opieka dzieci nad dziećmi, kluby sportowe, kółko organizacji „pożytecznych rozrywek”.

 

W 1926 roku zainicjował powstanie pierwszego eksperymentalnego pisma redagowanego przez dzieci i młodzież, pt. „Mały Przegląd”. Pismo praktycznie całkowicie tworzone przez dzieci i dla dzieci z autentycznych listów i materiałów, które zostały przez nie nadesłane. Uważał, że dziecko, żyjąc w świecie dorosłych, jest od nich uzależnione. Korczak widział potrzebę uznania dziecka jako w pełni wartościowego człowieka już od momentu narodzin.: "Bądź sobą i czujnie przyglądaj się dzieciom wówczas, gdy sobą być mogą. Przyglądaj się i nie żądaj. Bo nie zmusisz żywego, zaczepnego dziecka, by było skupione i ciche; nieufne i chmurne nie stanie się szczerym i wylewnym; ambitne i oporne nie będzie łagodnym i uległym".

5 sierpnia 1942 r. w czasie tzw. „wielkiej akcji” likwidacji żydowskiego getta Niemcy zlikwidowali prowadzony przez Korczaka Dom Sierot. Korczak miał możliwość ratunku, ale odmówił i nie opuścił swoich dzieci i pracowników Domu Dziecka.Wraz z 200 wychowankami wyruszył w ostatni czterogodzinny marsz ulicami Warszawy na tzw. plac przeładunkowy, z którego wywieziono go do Treblinki. Janusz Korczak zginął z dziećmi w komorze gazowej.

 

W Amsterdamie mieści się fundacja im. Janusza Korczaka. Członkowie fundacji gościli w naszej szkole i prowadzili bardzo interesujące wykłady dotyczące działalności Janusza Korczaka.

Please reload

Our Recent Posts

Warto pomagać!"Paczka dla Bohatera"

November 12, 2019

Zaproszenie na uroczystość z okazji Święta Niepodległości

November 3, 2019

Spotkanie z Pierwszą Damą w Ambasadzie RP w Hadze.

November 3, 2019

1/1
Please reload

Tags

Please reload