Zarekomenduj nas na Facebook'u

Maria Mazur


Obowiązek szkolny w Holandii wprowadzono w 1900 r., dotyczył dzieci między 6. i 12. rokiem życia. W roku 1969 przedłużono go do 16. roku życia, a w 1985 obniżono wiek dzieci rozpoczynających naukę do 5 lat, tym samym przedłużając obowiązek szkolny do 12 lat nauki.

Można go realizować w szkołach publicznych i prywatnych, przy czym oba typy szkół są w równym stopniu dofinansowywane przez państwo. Szkoły mają dużą swobodę zarówno w układaniu własnych programów, jak i w metodach nauczania, limitowane są tylko ministerialnymi standardami wymagań edukacyjnych i syllabusami egzaminacyjnymi oraz treścią samych egzaminów. Standardy obowiązują szkoły publiczne i prywatne.

Na system edukacyjny w Holandii składają się szkoły podstawowe dla dzieci między 4. (w tym wieku dzieci mogą już iść do nieobowiązkowej klasy przygotowawczej) a 12. rokiem życia (basisscholen), szkoły średnie o charakterze ogólnokształcącym - preuniwersyteckim (WVO) dla młodzieży między 12. a 18. rokiem życia, szkoły średnie ogólnokształcące przygotowujące do studiów zawodowych (HAVO) dla młodzieży między 12. a 17. rokiem życia, szkoły niższe średnie przygotowujące do kontynuacji kształcenia w szkołach zawodowych stopnia średniego (MAVO) dla młodzieży między 12. a 16. rokiem życia i szkoły preorientujące zawodowo o charakterze praktycznym (VBO) dla młodzieży między 12. a 16. rokiem życia. W 1999 roku rozpoczęła się reforma zmierzająca w kierunku ujednolicenia szkół typu VMBO (w starym systemie MAVO i VBO).

W publicznych szkołach podstawowych obowiązuje rejonizacja (nie dotyczy ona szkół prywatnych). W pierwszych trzech lub czterech latach nauki nauczyciel ma w klasie asystenta, który pomaga mu w pracy z dziećmi, co pozwala na wydajniejszą pracę z uczniami wymagającymi specjalnej opieki (wybitnie zdolnymi lub opóźnionymi). Ministerstwo zaleca, aby najmłodsze klasy nie liczyły więcej niż 20 uczniów.

Przedmioty, jakie muszą być nauczane w szkole podstawowej narzuca ministerstwo, natomiast przydział liczby godzin na przedmiot i rozłożenie ich w 8 latach nauki zależy od szkoły, jedynie nauka angielskiego w ostatnich dwóch klasach jest obowiązkowa i musi być zgodna z limitami ministerialnymi. Na zakończenie szkoły podstawowej jest egzamin. Zadania przygotowuje Narodowy Instytut Pomiaru w Edukacji (CITO). Egzamin ten nie jest obowiązkowy, przystępuje do niego około 80 proc. szkół. Szkoły kupują zadania egzaminacyjne w CITO i nauczyciele sami sprawdzają prace według otrzymanych kryteriów.


 


We wszystkich szkołach średnich - niezależnie od typu - w pierwszych latach uczniowie uczą się według tej samej podstawy programowej (w szkołach typu VWO i HAVO realizują ją w ciągu dwóch, trzech lat, w szkołach MAVO i VBO w ciągu lat trzech lub czterech). Uczniowie mają minimum 15 przedmiotów ogólnokształcących. W szkołach typu MAVO dodatkowo są zajęcia preorientujące zawodowo, w szkołach typu VBO praktyczne zajęcia warsztatowe. O przyjęciu ucznia do danego typu szkoły decyduje w dużym stopniu ocena ze szkoły podstawowej opisująca i omawiająca predyspozycje i zdolności ucznia, jego pilność i wyniki. W wielu szkołach istnieją klasy wszystkich typów i w pierwszym roku nauki uczniowie uczą się w mieszanych grupach (choć na ogół nie są mieszane z innymi klasy typu VWO). W drugim roku część z nich może zmienić typ klasy. Szkoły MAVO i VBO kończą się egzaminem. Uczniowie, którzy osiągnęli najlepsze noty i uzupełnią przedmioty teoretyczne, mogą kontynuować naukę w szkołach typu HAVO (po MAVO) lub VWO (po HAVO)

W ostatnich latach nauki uczniowie szkół ogólnokształcących obok przedmiotów obowiązkowych (41 proc. czasu nauki - holenderski, angielski, drugi język obcy, nauki ścisłe, nauki społeczne, kultura, kultura fizyczna) wybierają jeden z czterech profili (38 proc. czasu nauki - kultura i społeczeństwo, ekonomia i społeczeństwo, nauki ścisłe i zdrowie, nauki ścisłe i technologia) oraz przedmioty dodatkowe (21 proc. czasu).

Szkoła średnia kończy się egzaminem składającym się z części wewnętrznej (przedmioty wybrane) i zewnętrznej obejmującej egzaminy z holenderskiego, angielskiego i przedmiotów profilowych (pięć do ośmiu egzaminów pisemnych). Zadania przygotowywane są przez CITO, sprawdzane przez wskazanych przez ministerstwo egzaminatorów. Oceny wystawiane są w skali 10-stopniowej, najniższą zaliczającą jest 6.

Wyższe szkoły zawodowe przyjmują bez specjalnych ograniczeń kandydatów mających zdany egzamin końcowy w HAVO lub WVO, uniwersytety - absolwentów VWO. Absolwenci innych szkół, aby studiować, muszą zapisać się na kursy przygotowawcze zakończone egzaminem.

Image

Informacje z portalu Gazeta.pl




Zajrzyj do artykułu Anna Sartanowicz Nijssen i Tomasza Karawajczyka na Forum Polskich Szkół w Holandii.

Poza tym zajrzyj jeszcze do artykułów w "Nowinkach":

Szkoła podstawowa

Czytaj dalej

Szkoła średnia

Czytaj dalej
 

Joomla Templates: by JoomlaShack